Vegetarisch of pollotarisch eten in het Schnitzelgate tijdperk

Voorheen at Nelle alleen vegetarisch, nu is ze pollotariër. In deze blog legt ze uit waarom en hebben we het over Schitzelgate en rechtse hobbies.


Schitzelgate, vegetarisch eten, pollotarisch eten en meer.

Soms is duurzaam consumeren een beetje politiek gekleurd. Aan de ene kant is dat jammer, want zodra iets politiek wordt, wordt het ook controversieel en zaait het al snel onenigheid. Aan de andere kant juist mooi, want het zorgt voor levendige discussies en kan natuurlijk tot positieve veranderingen leiden. Dit bleek bijvoorbeeld uit ons jaaroverzicht van 2016. Eerlijke handel, duurzaamheid, de voedselindustrie, landbouw en veeteelt zijn allemaal terug te vinden in partijprogramma’s. Komende periode zal ik daarom de partijprogramma’s van alle belangrijke partijen langs de FairFrog meetlat leggen en kijken en vergelijken hoe goed alle programma’s het doen op het gebied van eerlijke handel, klimaat en milieu.

Tegelijkertijd vind ik het belangrijk dat niet alles politiek wordt. Het kopen van een jurkje van biologisch katoen, winkelen bij de lokale biologische supermarkt, het zelf maken van je deodorant, afval verminderen, menstruatiecups uitproberen, het eten van seizoensgroenten, het vermijden van palmolie producten, vaker de fiets pakken, reizen met de trein, het vermijden van plastic in verzorgingsproducten, een boodschappentas meenemen, zijn allemaal activiteiten die ik niet graag gekaapt zie worden door de een of andere politieke partij. Ik betreur het dan ook ten zeerste dat de VVD deze week van vlees eten een rechtse hobby probeert te maken door een verbod op vleesnamen voor vleesvervangers voor te stellen. Ik laat mij natuurlijk niet zomaar in een politieke identiteitscrisis storten, al geeft het feit dat ik vlees eten eens in de week doe er een zeer hobby-achtig karakter aan. Schnitzelgate is voor mij wel een mooi actueel aangrijpingspunt om met jullie te delen waarom ik niet meer helemaal vegetarisch ben. Nadat Nancy uit de kast kwam als pescotariër, is het tijd dat ik met jullie deel waarom ik pollotariër ben (ik heb weer een nieuw woord geleerd deze week).

Ik ben opgevoed met doodgewone Hollandse gehaktballen, knakworsten en boerenkool met worst. Op mijn vijftiende stopte ik met vlees eten om twee redenen. Ten eerste omdat vlees het milieu enorm belast en klimaatverandering bevordert en ten tweede vanwege de treurige staat van het dierenwelzijn in de sector. Ik zag al langer verhalen voorbij komen in de krant van plofkippen (of eigenlijk kuikens), afgeknipte krulstaarten, varkens die elkaar bijten door ruimtegebrek, snavelkap, overmatig antibioticagebruik en meer narigheid. In de zomer van 2003 werd ik getriggerd door een krantenartikel over vegetariër Paul McCartney die actie voerde tegen Kentucky Fried Chicken. Voor mij was dat de druppel; als een verwende celebrity het kan, dan kan ik het ook. “Mam, vanaf vandaag ben ik vegetariër,” markeerde het begin van mijn vegetarische fase, die meer dan tien jaar duurde. Sinds ruim twee jaar ongeveer eet ik eens in de week biologische kip. Mijn afscheid van het vegetariërschap was beslist pijnlijk in een tijd dat ik juist duurzamer probeerde te consumeren en dit hele VVD fiasco brengt het allemaal weer naar boven.

Het einde van mijn vegetarische fase had te maken met mijn gezondheid. Ik miste vlees allang niet meer, maar had vaak ijzertekort ondanks broodjes met appelstroop. Ik heb de ziekte van Crohn, waardoor een gevarieerde voeding sowieso al struggle kan zijn. Er zijn vooral heel veel groenten die ik slecht verdraag. Ik zal dan ook niet zo snel overwegen om melkproducten uit mijn voeding te verwijderen, want humus zie ik echt niet zitten. In restaurants heb ik standaard een ongemakkelijk moment als ik iets bestel en straks hangt me ook nog een politiek oordeel boven het hoofd, omdat ik geen vlees wil of omdat ik soms in de supermarkt juist wel vlees koop.

Toen ik pollotariër werd, was ik bang dat wat met kip begon binnen no time een hamburgers- en biefstukken festijn zou worden. Dat is gelukkig niet gebeurd, maar nu blijk ik ineens een rechtse hobby te hebben? Misschien is dat ergens ook wel fijn, want ik ben een groot voorstander van depolarisatie en dat stukje kip in de week geeft mij naar nu blijkt een mooi stukje common ground met VVD-ers. Mochten we het niet eens worden over wat eerlijk handel drijven is, of over wat er nodig is om klimaatverandering tegen te gaan (ja, je mag daarover een kritisch blogje verwachten), dan kan ik het met carnivore VVD-ers in ieder geval nog hebben over recepten met kip.

 

Your next jumps to fair and green:

  • Wil je niet alleen vegetarisch eten maar ook graag diervrije kleding? Dan kun je bijvoorbeeld terecht bij Vegan Kleding
  • Ben je een binge-vleeseter, maar houd je er graag een wekelijks linkse hobby op na? Dan is Meatless Monday misschien iets voor jou.

Voor meer informatie:

  • Wil je meer weten over vegetarisch of veganistisch eten en een gebalanceerde voeding? Ga dan naar voedingscentrum. Het is belangrijk dat je voldoende eiwitten, ijzer en vitamine B1 en B12 binnen krijgt!




Laat Een Bericht Achter


Leave a Reply

Copyright © 2017 FairFrog