Inzichten van de Fashion Revolution Week 2017

What Happens in Europe? Deel 2: A Fashion Revolution!

Terugblik op Fashion Revolution Week 2017; inzichten van de Fashion Talks van maandag 24 april en wat doet Europa voor een eerlijke textielindustrie?


Fashion Revolution Week 2017 meets What Happens in Europe?

 

Afgelopen week was het weer Fashion Revolution Week. Op 24 april wordt elk jaar het instorten van de Rana Plaza fabriek in Bangladesh herdacht. Het instorten van deze fabriek vier jaar geleden markeerde ook het begin van de Fashion Revolution beweging. Deze wereldwijde beweging vraagt aandacht voor meer transparantie in de textielindustrie door onder andere het publiceren van de Transparency Index. Ook in Europa was er volop aandacht voor de Fashion Revolution. In deze blog ga ik vanuit de inzichten van de Fashion Revolution Talks van maandag 24 april in op de gebeurtenissen rondom een eerlijke textielindustrie in Europa.

Fashion Revolution; What Happens in Europe?

Op Fashion Revolution Day sprak europarlementariër Agnes Jongerius (PvdA, in Europa onderdeel van Socialists & Democrats, S&D) op de Fashion Revolution Talks in het World Fashion Center in Amsterdam. Ze sprak daar onder andere over het ultimatum dat de Europese Commissie (EC) recentelijk stelde aan de regering van Bangladesh. In een brief drong de EU aan op het verbeteren van arbeidsomstandigheden en uitte ongenoegen over de verslechtering van de positie van vakbonden in het land. Vóór 18 mei moet Bangladesh orde op zaken stellen en de arbeidswetgeving verbeteren, anders wordt de handel stop gezet, zo luidde de boodschap. Voor de textielarbeiders is het natuurlijk niet te hopen dat de handel daadwerkelijk wordt stop gezet, want zoals Jongerius ook stelde; voor hen is het niet hebben van een baan nog altijd slechter dan het hebben van een onderbetaalde, oneerlijke baan. Hoewel Europa overigens formeel de handel niet volledig stop kan zetten, kan het wel de gunstige voorwaarden waar Bangladesh gebruik van maakt intrekken. Jongerius merkte terecht op dat het maar de vraag is of dergelijke sancties er daadwerkelijk toe leiden dat merken meer verantwoordelijkheid nemen in hun gehele handelsketen.

 

 

Op woensdag sprak Sarah Ditty, Head of Policy bij Fashion Revolution, in het Europese parlement. De volgende dag werd gestemd over een resolutie om uitbuiting tegen te gaan. In navolging van de Europese wetgeving omtrent conflictmineralen, die vorig jaar tot stand kwam, vroeg het Europese parlement de EC afgelopen donderdag in een motie om bindende regelgeving volgens OESO richtlijnen voor de hele productieketen. Het parlement vindt dat de EU ervoor moet zorgen dat landen die gebruik maken van gunstige handelsvoorwaarden (zoals Bangladesh) moeten voldoen aan bepaalde verplichtingen omtrent arbeid en duurzaamheid. Lidstaten moeten in hun betrekkingen met partnerlanden de rechten van arbeiders bevorderen en EU instellingen dienen het goede voorbeeld te geven bij het doen van aanbestedingen. Ook wordt gevraagd om duidelijkheid over sociale impact in kledinglabels.

Hoewel ik een groot voorstander ben van samenwerking in EU verband om eerlijke handel te bevorderen, vraag ik mij ook af wat het effect is van het verplichten van bepaalde zaken in ruil voor gunstige handelsvoorwaarden. Het effect zou namelijk ook kunnen zijn dat landen die achter lopen buiten de boot komen te vallen en dat arbeiders daar dan aan hun lot worden over gelaten omdat ze niet meer in het zicht van de EU en de Europese consument opereren. Een interessant voorbeeld hiervan werd tijdens de Fashion Revolution Talks gegeven door Roosmarie Ruigrok van Clean & Unique. Zij vertelde hoe kinderen die aanvankelijk in de kledingindustrie werkten, na aanscherping van controle in nog vervuilendere lokale industriën te werken kwamen waarbij ze alleen nog produceerden voor de binnenlandse markt (bijvoorbeeld de baksteen industrie). De kinderen verdwenen dus van de rader en het probleem werd alleen maar verplaatst. Hier wordt ook meteen heel duidelijk dat veel verder gekeken moet worden dan naar kinderarbeid alleen en ook naar de oorzaken van problemen, want zolang ouders niet genoeg verdienen en het naar school sturen van kinderen te hoogdrempelig is, zullen kinderen waarschijnlijk blijven werken. De hoop is natuurlijk dat een strenge afspraak een precedent schept. Afspraken op maat met landen zouden wellicht een betere oplossing kunnen zijn, waarbij een evenwicht gevonden moet worden tussen het dwingende aspect van de afspraak en de effectiviteit voor de arbeiders, want uiteindelijk zijn zij degenen om wie het draait!

Een deel van de oplossing zou volgens Roosmarie Ruigrok kunnen liggen in lange termijn relaties van bedrijven met hun leveranciers. Nu gaan inkopers voor een lagere prijs te gemakkelijk van de ene leverancier naar de andere. Investeringen in fabrieken voor bijvoorbeeld het verbeteren van de veiligheid, worden over het algemeen niet gedaan door merken zelf, maar door lokale partijen. Als gevolg van de verbeteringen moet vaak de prijs omhoog, wat vaak niet geaccepteerd wordt door de inkopers. Het belang van maatschappelijke verantwoordelijkheid en verantwoordelijkheid door de keten heen, is klaarblijkelijk nog onvoldoende ingeburgerd in het gehele bedrijf en volgens Roos Ruigrok scheelt het al een stuk, wanneer de CEO’s van textielbedrijven de omschakeling maken. Dat ervaren CSR of MVO afdelingen vaak dat ze ineens veel meer voor elkaar krijgen. De maatschappelijke verantwoordelijkheid wordt dan makkelijker van onder tot boven gedragen binnen een bedrijf.

“I am here today representing the hundreds of thousands of people who participate in Fashion Revolution’s call for a safer, cleaner, fairer and more transparent apparel industry — particularly young people — of which tens of thousands of us are residents and citizens of European countries, your constituents, to tell you how much we love fashion but that we don’t want our clothes to be made off the back of exploitation, poor working conditions, unjust trade and environmental destruction.” Sarah Ditty in het Europees Parlement vorige week woensdag.

Vertaling:

“Ik ben hier vandaag om de honderdduizenden mensen te vertegenwoordigen die meedoen aan de oproep van Fashion Revolution voor een veiligere, schonere, eerlijkere en meer transparante kledingindustrie – jonge mensen in het bijzonder – waarvan tienduizenden burgers van Europese landen, uw lidstaten, om kenbaar te maken hoeveel we houden van mode, maar dat we niet willen dat onze kleding gemaakt wordt met uitbuiting, slechte arbeidsomstandigheden, oneerlijke handel en het vernietigen van het milieu tot gevolg.” Sarah Ditty in het Europees Parlement vorige week woensdag.

Your next jumps to fair and green:

  • Buy less, choose well, make it last! ~ Vivienne Westwood

Voor meer informatie:


Fairwen Jezelf!





Laat Een Bericht Achter


Leave a Reply

Copyright © 2017 FairFrog